Okumak

Okumak... Hayatim boyunca hep okudum.
Tiklim tiklim otobuslerde..
Tuvalette..
Yururken..
Ucakta..
Iskelede...
Dolunayin altinda..
Ama ellerimde ve boynumda sorun olustugundan beri..okuyamiyorum.donup kaliyorum.
Bu, yillardir okuduklarima/okumak zorunda kaldiklarima bir tepki mi?
Yoksa bundan iki yil once deli gibi okuma arzumun; cektigim agrilar yuzunden, bir kitabi bile elimde tutamayacak kadar saglimin kotuye gitmesinden, hicbir sekilde uzun sure bilgisayar kullanamamandan, kendi e-postalarimi bile kendim yazamamandan mi bilmiyorum..
Bu, kendime bir tepki mi?

Bilemiyorum.

Tek bildigim bana aci veriyor okumamak... Ne kadar mutlu da olsam kendimi hep eksik, cahil, yarim, tamamlanmamis hissediyorum okumadigimda. Halbu ki o kadar cok kitabim var okumak istedigim:
* Hayatimin guzergahini degistiren Leslie Forbes'un Waking Raphael'i
* Stratford-upon-Avon'dan sadece 2£ gibi inanilmaz bir rakama aldigim ve kendimi bir okyausun icine dusurebilecegim tatta Complete Works of Shakespeare
* Doris Lessing'in Grass is Singing
* Arada sabahlari uyandigimda yatagimda okudugum ve bana yol gosteren, icime huzur veren Mesnevi
* Burdaki en yakin arkadasimiz Daniel&Bella'nin verdigi Budist Meditasyon kitabi
*Okumakta belki de cok gec kaldigim, herkesin bayildigi God of Small Things

Ve daha neler neler.. Artik yegane okudugum metinlerin otobusteki Metro gazetesi ve genellikle tuvallette okudugum The Big Issue olsun istemiyorum..
Analiz yapmak, alt metin/ust metin okumak orta metinleri kendim yaratmak istiyorum..
Ben bildigim EsraR'a geri donmek istiyorum~~~